Indian Army: বিশ্বৰ ভিতৰতে প্ৰথম হোৱাৰ দিশে ভাৰতীয় সেনা! আহি আছে এই মাৰাত্মক প্ৰযুক্তি
ৰেমজেট হৈছে এয়াৰ-ব্ৰেথিং, ইঞ্জিন যাৰ বাবে কোনো কম্প্ৰেছাৰ বা টাৰ্বাইনৰ প্ৰয়োজন নহয়। বৰঞ্চ ই প্ৰজেক্টাইলৰ আগলৈ গতিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি অহা বায়ুক সংকোচন কৰে। এবাৰ খোলাটোৱে প্ৰায় মেক ২ বা শব্দৰ গতিৰ দুগুণ গতি লাভ কৰিলে ৰেমজেটটো কাৰ্যক্ষম হৈ পৰে।
সামৰিক আত্মনিৰ্ভৰশীলতাৰ দিশত এক উল্লেখযোগ্য পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিছে ভাৰতীয় সেনাই। ১৫৫ মিমি বন্দুকৰ বাবে ৰেমজেট-চালিত আৰ্টিলাৰী শ্বেল কাৰ্যকৰীভাৱে নিয়োগ কৰা বিশ্বৰ প্ৰথমটো সশস্ত্ৰ বাহিনী হিচাপে পৰিগণিত হ’ব আমাৰ দেশৰ সেনা। ভাৰতীয় প্ৰযুক্তি প্ৰতিষ্ঠান (আই আই টি) মাদ্ৰাজৰ সহযোগত ভাৰতৰ ব্যাপক আত্মনিৰ্ভৰশীলতা অভিযানৰ অংশ স্বৰূপ এই পদক্ষেপ সাজু কৰা হৈছে।
এই উদ্ভাৱনে গতানুগতিক আৰ্টিলাৰী গোলাৰ পৰিসৰ ৩০ৰ পৰা ৫০ শতাংশ বৃদ্ধি কৰাৰ লগতে ইয়াৰ ধ্বংসাত্মক শক্তি বজাই ৰখাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিছে। যিয়ে যুদ্ধক্ষেত্ৰৰ ক্ষমতাত এক উল্লেখযোগ্য বৰঙণি যোগাব। আৰ্টিলাৰী আধুনিকীকৰণ ভাৰতীয় সেনাৰ বাবে দীৰ্ঘদিন ধৰি অগ্ৰাধিকাৰৰ বিষয় হৈ আহিছে। আধুনিক যুদ্ধৰ চাহিদা পূৰণৰ বাবে ৰকেট আৰু অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰৰ পৰিসৰ আৰু সঠিকতা বৃদ্ধিৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা হৈছে। গতানুগতিক আৰ্টিলাৰীৰ গোলাবোৰ মাৰাত্মক হ’লেও উন্নত ক্ষেপণাস্ত্ৰ ব্যৱস্থাৰ তুলনাত ইয়াৰ পৰিসৰ আৰু নিখুঁততা সীমিত।
১৫৫ মিলিমিটাৰ শ্বেলত ৰেমজেট প্ৰযুক্তি সংযুক্ত কৰি সেনাই এই ব্যৱধান দূৰ কৰাৰ লক্ষ্য লৈছে, যাৰ ফলত ইয়াৰ আৰ্টিলাৰী ইউনিটসমূহক অধিক ফলপ্ৰসূতাৰে গভীৰ লক্ষ্যত আঘাত কৰাৰ ক্ষমতা প্ৰদান কৰা হৈছে। ৰেমজেট প্ৰপালচন নতুন নহয়, দশক দশক ধৰি ক্ষেপণাস্ত্ৰত সফলতাৰে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। অৱশ্যে আৰ্টিলাৰীৰ গোলাত ইয়াক প্ৰয়োগ কৰাটো এটা নতুন ধাৰণা।
ৰেমজেট হৈছে এয়াৰ-ব্ৰেথিং, ইঞ্জিন যাৰ বাবে কোনো কম্প্ৰেছাৰ বা টাৰ্বাইনৰ প্ৰয়োজন নহয়। বৰঞ্চ ই প্ৰজেক্টাইলৰ আগলৈ গতিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি অহা বায়ুক সংকোচন কৰে। এবাৰ খোলাটোৱে প্ৰায় মেক ২ বা শব্দৰ গতিৰ দুগুণ গতি লাভ কৰিলে ৰেমজেটটো কাৰ্যক্ষম হৈ পৰে। তাৰ পিছত সংকোচিত বায়ুত ইন্ধন জ্বলাই দিয়া হয়, যাৰ ফলত চাপ উৎপন্ন হয়, যিয়ে খোলাটোৰ উৰণ অব্যাহত ৰাখে আৰু বৃদ্ধি কৰে।
আই আই টি মাদ্ৰাজে আৰ্মি টেকন’লজি ব’ৰ্ড (এ টি বি)ৰ সৈতে অংশীদাৰিত্বৰে এই প্ৰকল্পৰ নেতৃত্ব দিছে। বৰ্তমান উন্নয়নমূলক পৰীক্ষা চলি আছে, ইতিমধ্যে ৰাজস্থানৰ পোখাৰণ ফিল্ড ফায়াৰিং ৰেঞ্জত সফল পৰীক্ষা সম্পন্ন কৰা হৈছে।
এই পৰীক্ষাসমূহে বৰ্তমানৰ ১৫৫ মিলিমিটাৰ শ্বেলত ৰেমজেট মডিউলসমূহ ৰেট্ৰ’ফিট কৰাৰ সম্ভাৱনীয়তা প্ৰদৰ্শন কৰিছে, অৰ্থাৎ সম্পূৰ্ণ নতুন গোলাবাৰুদৰ ডিজাইনৰ প্ৰয়োজন নোহোৱাকৈয়ে সমগ্ৰ সেনাবাহিনীৰ বৰ্তমানৰ তথ্য-পাতিত এই প্ৰযুক্তি প্ৰয়োগ কৰিব পৰা যাব।
এই প্ৰযুক্তি সম্পূৰ্ণৰূপে বিকশিত হ’লে ইয়াক M777 আল্ট্ৰা-লাইট হাউইটজাৰকে ধৰি সেনাবাহিনীৰ যিকোনো আৰ্টিলাৰী ব্যৱস্থাত ব্যৱহাৰৰ বাবে খাপ খুৱাব পাৰি। এই নমনীয়তাই নিশ্চিত কৰে যে উদ্ভাৱন কেৱল এটা মঞ্চতে সীমাবদ্ধ নাথাকিব, বৰঞ্চ বাহিনীটোৰ সামগ্ৰিক আৰ্টিলাৰী ক্ষমতা বৃদ্ধি কৰিব।
ভাৰতীয় সেনাবাহিনীত বিভিন্ন কেলিবাৰৰ গোলা ব্যৱহাৰ কৰা আৰ্টিলাৰী বন্দুক আছে, য’ত লঘু আৰ্টিলাৰী (১০৫ মিলিমিটাৰলৈকে), যিটো মূলতঃ স্থল সৈন্যই ঘনিষ্ঠ সমৰ্থনৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰে, সাধাৰণতে শত্ৰুৰ স্থানত বোমাবৰ্ষণ আৰু দমনৰ বাবে নিয়োজিত মধ্যমীয়া আৰ্টিলাৰী (১০৬–১৫৫ মিলিমিটাৰ), আৰু পিছফালৰ ইনষ্টলেচন আৰু কৌশলগত আক্ৰমণৰ বাবে ডিজাইন কৰা গধুৰ আৰ্টিলাৰী (১৫৫ মিলিমিটাৰৰ ওপৰত)। লক্ষ্যসমূহ।
ৰেমজেট চালিত শ্বেলটো মধ্যমীয়া আৰ্টিলাৰী শ্ৰেণীৰ ভিতৰত পৰে যদিও ইয়াৰ বৰ্ধিত ৰেঞ্জৰ বাবে গধুৰ ব্যৱস্থাক প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰা প্ৰদৰ্শন আগবঢ়ায়। অৰ্থাৎ সেনাই ডাঙৰ, কম চলন্ত গধুৰ আৰ্টিলাৰী নিয়োগ নকৰাকৈয়ে দীৰ্ঘ দূৰত্বৰ আক্ৰমণ সাধন কৰিব পাৰে।
এইদৰে ৰেমজেট চালিত আৰ্টিলাৰী শ্বেলৰ প্ৰৱৰ্তনে সেনাবাহিনীৰ গভীৰ আক্ৰমণ চলোৱাৰ ক্ষমতা বৃদ্ধি কৰে, শত্ৰুৰ লজিষ্টিকত ব্যাঘাত জন্মায় আৰু সুৰক্ষিত দূৰত্বৰ পৰা দুৰ্গম স্থান নিষ্ক্ৰিয় কৰে।
ইয়াৰ উপৰিও ই মধ্যম দূৰত্বৰ যুদ্ধৰ বাবে ব্যয়বহুল ক্ষেপণাস্ত্ৰ ব্যৱস্থাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীলতা হ্ৰাস কৰে, যিয়ে ব্যয়বহুল অথচ শক্তিশালী বিকল্প আগবঢ়ায়। এই উন্নয়নে থলুৱা প্ৰতিৰক্ষা প্ৰযুক্তিৰ প্ৰতি ভাৰতৰ দায়বদ্ধতাক আলোকপাত কৰিছে।
আই আই টি মাদ্ৰাজৰ সৈতে সহযোগিতা কৰি সেনাই কেৱল নিজৰ সামৰ্থ্যক আগুৱাই নিয়াই নহয় দেশৰ শৈক্ষিক আৰু গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানসমূহৰ ভিতৰতো উদ্ভাৱনক লাভান্বিত কৰিছে। সামৰিক আৰু শিক্ষাবিদৰ মাজত এই সহযোগিতা আত্মনিৰ্ভৰতৰ পদক্ষেপৰ মূল শিলাস্তম্ভ, যাৰ লক্ষ্য হৈছে বিদেশী যোগানকাৰীৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীলতা হ্ৰাস কৰা আৰু এক শক্তিশালী ঘৰুৱা প্ৰতিৰক্ষা উদ্যোগ গঢ়ি তোলা।
এই প্ৰযুক্তিৰ পৰীক্ষা চলি থকাৰ সময়তে ইয়াৰ সম্ভাৱ্য প্ৰয়োগ বিশাল। এবাৰ নিখুঁত হ’লে ৰামজেট সহায়ক শ্বেলসমূহক একাধিক আৰ্টিলাৰী প্লেটফৰ্মত একত্ৰিত কৰিব পৰা যাব, যাৰ ফলত ভাৰতৰ অগ্নিশক্তি যথেষ্ট বৃদ্ধি পাব।
ডিজাইনৰ মডিউলাৰ প্ৰকৃতিৰ অৰ্থ হ’ল ১৫৫ মিলিমিটাৰ শ্বেলৰ বৰ্তমানৰ ষ্টকপাইলসমূহ সলনি কৰাৰ পৰিৱৰ্তে উন্নীত কৰিব পাৰি, যাৰ ফলত খৰচৰ কাৰ্যক্ষমতা আৰু দ্ৰুত নিয়োগ নিশ্চিত হয়। এই প্ৰকল্পৰ সফলতাই আৰ্টিলাৰী প্ৰপালচনৰ ক্ষেত্ৰতো অধিক উদ্ভাৱনৰ পথ মুকলি কৰিব পাৰে।
স্ক্ৰেমজেট সহায়ক শ্বেল বা হাইব্ৰিড প্ৰপালচন ব্যৱস্থাৰ দৰে ধাৰণা ভৱিষ্যতে সম্ভৱপৰ হৈ উঠিব পাৰে, যাৰ ফলত আৰ্টিলাৰীয়ে কি লাভ কৰিব পাৰে তাৰ সীমাবদ্ধতাক ঠেলি দিব পাৰে।
