আপোনাৰ শিশুটিক ডায়েবেটিছৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ এই ৫টা কথা মনত ৰাখক

পূৰ্বে প্ৰাপ্তবয়স্কৰ দেহত হোৱা ডায়েবেটিছে এতিয়া সৰু ল’ৰা-ছোৱালীকো আক্ৰান্ত কৰিছে। ভাৰতত শিশুৰ মাজত দ্ৰুতগতিত বৃদ্ধি পাইছে এই ৰোগ। এয়া নিশ্চয়কৈ এক চিন্তাৰ বিষয়। কাৰণ শিশুৱে জীৱনটো মাত্ৰ আৰম্ভ কৰিছে আৰু ইমান কম বয়সতে এনে ৰোগৰ সৈতে মোকাবিলা কৰিবলগীয়া হৈছে। কম বয়সতে ডায়েবেটিছ হ’লে মেদবহুলতা, বৃক্ক আৰু যকৃতৰ সমস্যাৰ লগতে আন বহুতো স্বাস্থ্যজনিত সমস্যাৰ সৃষ্টি হ’ব পাৰে। এনে পৰিস্থিতিত সকলো অভিভাৱকৰ হাতত শিশুৰ ডায়েবেটিছৰ বৰ্ধিত সংখ্যাৰ বিষয়ে সঠিক তথ্য থকাটো দৰকাৰ। ডায়েবেটিছৰ কাৰণ আৰু লক্ষণসমূহ জনাৰ পিছতহে পিতৃ-মাতৃয়ে নিজৰ সন্তানক এই ৰোগৰ পৰা ৰক্ষা কৰাত সহায় কৰিব পাৰিব।

অত্যাধিক জাংক ফুড আৰু মিঠা খোৱাৰ অভ্যাস

শিশুসকলে এতিয়া ঘৰত প্ৰস্তুত কৰা স্বাস্থ্যসন্মত খাদ্য পৰিত্যাগ কৰি বাহিৰৰ ফাষ্ট ফুড আৰু পেকেটত ভৰোৱা ব্ৰেকফাষ্ট খাবলৈ পছন্দ কৰে। পিজ্জা, বাৰ্গাৰ, চিপচ, চকলেট, ক’ল্ড ড্ৰিংকছ আৰু পেকেজড জুচত প্ৰচুৰ পৰিমাণে চেনি আৰু অস্বাস্থ্যকৰ চৰ্বি থাকে, যাৰ ফলত শৰীৰৰ ইনচুলিন ক্ৰমান্বয়ে দুৰ্বল হৈ পৰে। ইয়াৰ বাবে তেজৰ চেনিৰ মাত্ৰা বৃদ্ধি হ’বলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু ডায়েবেটিছৰ সম্ভাৱনা বৃদ্ধি পায়।

খেলা-ধূলাৰ অভাৱ

পূৰ্বে ল’ৰা-ছোৱালীয়ে বেছিভাগ সময়তে বাহিৰত খেলিছিল যদিও এতিয়া মোবাইল ফোন, টিভি আৰু ভিডিঅ’ গেমত ইমানেই ব্যস্ত হৈ পৰিছে যে শাৰীৰিক ক্ৰিয়া-কলাপ বহু পৰিমাণে হ্ৰাস পাইছে। শৰীৰ সঠিকভাৱে সক্ৰিয় নহ’লে চৰ্বি জমা হ’বলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু শৰীৰে ইনচুলিন সঠিকভাৱে ব্যৱহাৰ কৰিব নোৱাৰে। যাৰ বাবে ডায়েবেটিছৰ সম্ভাৱনা বৃদ্ধি পায়।

মেদবহুলতা

যদি শিশুটিৰ ওজন অতিৰিক্ত হয় তেন্তে তেওঁৰ ডায়েবেটিছৰ আক্ৰান্ত হোৱাৰ সম্ভাৱনা বৃদ্ধি পায়। যেতিয়া শৰীৰত অত্যধিক চৰ্বি জমা হ’বলৈ আৰম্ভ কৰে তেতিয়া ইনচুলিনে সঠিকভাৱে কাম নকৰে আৰু তেজৰ চেনিৰ মাত্ৰা বৃদ্ধি হ’বলৈ আৰম্ভ কৰে। বিশেষকৈ পেটৰ আশে-পাশে চৰ্বি বৃদ্ধিৰ বাবে এই আশংকা আৰু অধিক হৈ পৰে।

ডায়েবেটিছৰ পাৰিবাৰিক ইতিহাস

পিতৃ-মাতৃ বা ককা-আইতাকৰ কোনোবা যদি ডায়েবেটিছ ৰোগত আক্ৰান্ত হয় তেন্তে শিশুৰ ক্ষেত্ৰতো ইয়াৰ সম্ভাৱনা বৃদ্ধি পায়। কিন্তু তেনে প্ৰতিজন শিশুৰ ডায়েবেটিছত আক্ৰান্ত   নহ’বও পাৰে। কিন্তু খাদ্যাভ্যাস আৰু জীৱনশৈলী সঠিক নহ’লে  ৰোগে সোনকালে আক্ৰমণ কৰিব পাৰে। গতিকে যিসকলৰ ঘৰত ইতিমধ্যে মধুমেহ ৰোগ আছে তেওঁলোকে সন্তানৰ স্বাস্থ্যৰ প্ৰতি অধিক গুৰুত্ব দিব লাগে।

মানসিক চাপ আৰু কম টোপনি

শিশুৰ ওপৰত অধ্যয়নৰ চাপ, অত্যধিক ফোন বা টিভি চোৱাৰ বাবে টোপনিৰ অভাৱ আৰু মানসিক চাপ আদিও ডায়েবেটিছৰ প্ৰধান কাৰণ হৈ পৰিব পাৰে। যেতিয়া শৰীৰে জিৰণি নাপায় বা মনটো অত্যধিক চিন্তাত থাকে তেতিয়া হৰম’নৰ ভাৰসাম্য বিঘ্নিত হয়। যাৰ ফলত বিপাকীয় ক্ৰিয়াত প্ৰভাৱ পৰে আৰু ডায়েবেটিছৰ সম্ভাৱনা বৃদ্ধি পায়।

শিশুক ডায়েবেটিছৰ পৰা ৰক্ষা কৰাৰ সহজ টিপছ

শিশুক  ঘৰতে বনোৱা স্বাস্থ্যসন্মত খাদ্য খুৱাওক আৰু বাহিৰত ফাষ্ট ফুডৰ ব্যৱহাৰ কম কৰক। দিনটোত কমেও ১-২ ঘণ্টা বাহিৰৰ খেল বা শাৰীৰিক কাৰ্যকলাপৰ বাবে উৎসাহিত কৰিব লাগে। লাহে লাহে মিঠা বস্তু আৰু শীতল পানীয় খোৱাৰ অভ্যাস কমাব। তেওঁলোকৰ টোপনিৰ যত্ন লওক আৰু ফোন বা টিভি চোৱাৰ সময় সীমাৰ ভিতৰত ৰাখক। যদি পৰিয়ালত ডায়েবেটিছ ৰোগী আছে, তেন্তে মাজে মাজে তেওঁলোকৰ স্বাস্থ্য পৰীক্ষা কৰি থাকিব। শিশুৰ শৰীৰত যদি আৰম্ভণিৰে পৰাই স্বাস্থ্যসন্মত অভ্যাস জগাই তোলা হয়, তেন্তে মধুমেহ ৰোগৰ দৰে ৰোগৰ পৰা ৰক্ষা পাব পাৰি। মাত্ৰ অলপ মনোযোগ দিয়াৰ প্ৰয়োজন।