ফেটি লিভাৰ থকা লোকে গাখীৰ চাহ খালে কি হয়? জানক চাঞ্চল্যকৰ তথ্য…

যদি ফেটি লিভাৰ নিয়ন্ত্ৰণ কৰি ৰখা নহয় তেন্তে ইয়াৰ ফলত চিৰ’ছিছ বা কেন্সাৰ হ’ব পাৰে। ভাৰতীয়ৰ মাজত বেয়া খাদ্যাভ্যাস ইয়াৰ এটা প্ৰধান কাৰণ। কোনো কোনোৱে ক’লা কফি খালে যকৃতৰ কাৰ্যক্ষমতা পুনৰ ঘূৰাই পায় বুলি দাবী কৰে। আন কোনোৱে বিশ্বাস কৰে যে যদি কোনো সমস্যা হয় তেন্তে গাখীৰ চাহ পৰিহাৰ কৰিব লাগে।

নেশ্যনেল ইনষ্টিটিউট অৱ এলাৰ্জী এণ্ড ইনফেকচিয়েছ ডিজিজ (এনচিবিআই)ৰ এক অধ্যয়ন অনুসৰি ভাৰতীয় জনসংখ্যাৰ প্ৰায় ১৬ৰ পৰা ৩২ শতাংশই নন এলক’হলিক ফেটি লিভাৰত আক্ৰান্ত। প্ৰতিবেদনত উল্লেখ কৰা হৈছে যে ভাৰতীয়সকলৰ ফেটি লিভাৰৰ মূল কাৰণ হৈছে জীৱনশৈলীৰ পৰিৱৰ্তন, নিষ্ক্ৰিয়তা, খাদ্যাভ্যাস বেয়া, আৰু কেলৰি ঘন খাদ্য অতিমাত্ৰা খোৱা।

ভাৰতীয় খাদ্যত প্ৰায়ে অত্যধিক পৰিমাণৰ তেল আৰু মছলা থাকে, যাৰ ফলত যকৃতৰ ৰোগ হয়। এই অৱস্থাত আনকি টাইপ ২ ডায়েবেটিছৰো সৃষ্টি হ’ব পাৰে। এন চি বি আইৰ প্ৰতিবেদনত ভাৰতৰ ৬ কোটিৰো অধিক লোক টাইপ ২ ডায়েবেটিছত আক্ৰান্ত বুলিও উল্লেখ কৰা হৈছে। চৰ্বিযুক্ত যকৃত থাকিলে গাখীৰৰ চাহ খাব লাগে নে নালাগে সেই বিষয়ে বিশেষজ্ঞৰ পৰা জানি লওক।

ফেটি লিভাৰৰ সমস্যাৰ মূল কাৰণ

জ্যেষ্ঠ খাদ্য বিশেষজ্ঞ গীতিকা চোপ্ৰাই কয় যে আমাৰ ফেটি লিভাৰ হোৱাৰ বাবে চুগাৰৰ মাত্ৰা দায়ী। আচলতে যেতিয়া তেজৰ চুগাৰৰ পৰিমাণ স্বাভাৱিকতকৈ বৃদ্ধি পায় তেতিয়া ইনচুলিনৰ মাত্ৰা বৃদ্ধি পায় আৰু অতিৰিক্ত গ্লুক’জ আমাৰ যকৃতত চৰ্বি হিচাপে জমা হ’বলৈ আৰম্ভ কৰে। এই কাৰণেই চৰ্বিযুক্ত যকৃতৰ সমস্যা। শৰীৰত ফেটি লিভাৰ দুবিধ- এলক’হলিক আৰু নন এলক’হলিক। নন এলকহলিক ফেটি লিভাৰ থাকিলে গাখীৰ চাহ খাব লাগে নে নাই জানক।

ডায়েটিচিয়ান গীতিকা চোপ্ৰাই কয় যে ফেটি লিভাৰ থকা লোকে গাখীৰ চাহ খাব লাগে নে নাখাব লাগে সেয়া ইছ্যু হ’বই লাগিব বুলি ক’ব নোৱাৰি। তেওঁ কয় যে, চাহতকৈ বেছি পদ্ধতি, সময়, আৰু পৰিমাণৰ ওপৰত। বৈজ্ঞানিকভাৱে ক’বলৈ গ’লে বিশেষকৈ দৈনিক বেছিকৈ চাহ খালে ফেটি লিভাৰৰ বাবে গাখীৰ চাহ পছন্দ হ’ব নালাগে। গাখীৰত সংপৃক্ত চৰ্বি থাকে, আৰু চাহত থকা কেফেইনৰ সৈতে মিহলি হ’লে ই হজম শক্তি লেহেমীয়া কৰিব পাৰে। চৰ্বিযুক্ত যকৃতে ইতিমধ্যে ইয়াৰ উচ্চ সংপৃক্ত চৰ্বি আৰু বৃদ্ধি পোৱা ইনচুলিনৰ বাবে অতিৰিক্ত বোজা বহন কৰে, যাৰ ফলত যকৃতত চৰ্বি অধিক জমা হৈ থাকে। সেয়ে দৈনিক তিনিৰ পৰা চাৰিকাপ গাখীৰ চাহ খোৱাসকৰ ফেটি লিভাৰৰ সমস্যা ভাল হোৱাৰ গতি লেহেমীয়া কৰিব পাৰে।

বিশেষজ্ঞগৰাকীয়ে আৰু বুজাই দিলে যে ইয়াৰ ফলত আন এটা সমস্যাৰ সৃষ্টি হয়। ইয়াৰ ভিতৰত তেজৰ চুগাৰ আৰু ইনচুলিনৰ প্ৰতিক্ৰিয়াৰ সমস্যাও অন্তৰ্ভুক্ত। বহুতে গাখীৰৰ চাহৰ লগত বিস্কুট, ৰাস্ক, টোষ্ট খায়। এই সংমিশ্ৰণে পৰিশোধিত কাৰ্ব আৰু চৰ্বি প্ৰদান কৰে, যিয়ে ইনচুলিন প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা বেয়া কৰে। ফেটি লিভাৰৰ ইনচুলিন প্ৰতিৰোধ ক্ষমতাৰ সৈতে প্ৰত্যক্ষ সম্পৰ্ক আছে।

ফেটি লিভাৰ থাকিলে খাদ্য তালিকাত এইবোৰ কথা মনত ৰাখিব

• অৱশ্যে বিশেষজ্ঞসকলে কয় যে ফেটি লিভাৰ থকা লোকে গাখীৰ চাহ একেবাৰেই খাব নালাগে। যদি কাৰোবাৰ বাবে ত্যাগ কৰাটো কঠিন হয়, তেন্তে তেওঁলোকে দিনটোত একাপ চাহ খাবলৈ সীমাবদ্ধ থাকিব পাৰে। এই চাহ পাতল হ’ব লাগে আৰু ইয়াত গাখীৰ আৰু চেনি কম হ’ব লাগে।
• সম্ভৱ হ’লে গুড়ৰ সৈতে চাহ খাব আৰু ৰাতিপুৱা খালী পেটত নাখাব।
• বিশেষজ্ঞসকলৰ মতে সৰ্বোত্তম বিকল্প হ’ল গ্ৰীণ টি বা নেমু চাহ। আপুনি ডালচেনিৰ চাহ বা জিৰাৰ পানীও খাব পাৰে, কিয়নো এইবোৰে যকৃতক বিষমুক্ত কৰে আৰু ইনচুলিনৰ সংবেদনশীলতাক সমৰ্থন কৰে।
• গাখীৰ চাহ ফেটি লিভাৰৰ বাবে বিষ নহয় যদিও ইয়াৰ নিৰাপদো নহয়। যদি আপোনাৰ লক্ষ্য যকৃত নিৰাময় কৰা হয়, তেন্তে চাহক অভ্যাস নহয়, মাজে মাজে খোৱা বস্তু বুলি বিবেচনা কৰক।

লগতে পঢ়ক: কৰ্কট ৰোগৰ আৰম্ভণিতে শৰীৰত দেখা দিয়ে এই ৫টা সাধাৰণ লক্ষণ, সাৱধান হওক…