পশুপতিনাথ মন্দিৰৰ ৰহস্য, য’ত সেৱা কৰিলে হয় মোক্ষ প্ৰাপ্তি!

পশুপতি নাথ ভগৱান শিৱৰ আন এটা নাম। যাক দেৱতাৰ দেৱতা বুলি কোৱা হয়। ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে ভগৱান শিৱ চাৰিও দিশতে উপস্থিত। ধৰ্মীয় গ্ৰন্থ অনুসৰি ভগৱান শ্ৰী পশুপতিনাথ হৈছে পৰব্ৰহ্ম শিৱৰ চিৰন্তন ৰূপ। তেওঁক পঞ্চ বক্ৰম ত্ৰিনেত্ৰম নামেৰে জনা যায়। শিৱৰ দক্ষিণ মুখৰ পৰা আকাৰ, পশ্চিম মুখৰ পৰা উকাৰ, উত্তৰ মুখৰ পৰা মাকাৰ, পূব মুখৰ পৰা চন্দ্ৰবিন্দু আৰু ওপৰৰ ঈশানৰ মুখৰ পৰা নাদ ৰূপত ওমকাৰৰ উৎপত্তি হৈছিল।

নেপালৰ পশুপতিনাথ মন্দিৰ কাঠমাণ্ডুৰ পৰা ৩ কিলোমিটাৰ উত্তৰ-পশ্চিমে দেৱপতন গাঁৱৰ বাগমতী নদীৰ পাৰত অৱস্থিত। বিশ্বাস কৰা হয় যে, আজিও ভগৱান শিৱ তাত বাস কৰে। ইয়াৰ বাহিৰেও এই মন্দিৰৰ লগত বহুতো ৰহস্য জড়িত হৈ আছে।

খ্ৰীষ্টপূৰ্ব তৃতীয় শতিকাত সোমদেৱ বংশৰ পশুপ্ৰেক্ষ নামৰ এজন ৰজাই পশুপতিনাথ মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল। এই মন্দিৰ নিৰ্মাণৰ লগত জড়িত কিছু ঐতিহাসিক বিশ্বাস আছে আৰু যদি আমি বিশ্বাস কৰোঁ তেন্তে মন্দিৰটো ত্ৰয়োদশ শতিকাত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। হিন্দু নহ’লে এই মন্দিৰত প্ৰৱেশ নিষিদ্ধ যদিও বাহিৰৰ পৰা চাব পাৰে। মন্দিৰৰ অভয়াৰণ্যত পঞ্চমুখী শিৱলিংগ আছে। কোৱা হয় যে পৃথিৱীৰ আন ক’তো এনে প্ৰতিমূৰ্তি নাই। হিন্দু পৌৰাণিক কাহিনী অনুসৰি পশুপতিনাথ মন্দিৰৰ ইতিহাস হাজাৰ হাজাৰ বছৰ পুৰণি।

৮৪ লাখ জন্মত বিচৰণ কৰি মানুহৰ জন্ম লাভ কৰে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। লগতে ব্যক্তিজনৰ কৰ্ম অনুযায়ী তেওঁ পুনৰ বাকী থকা জন্মবোৰৰ মাজেৰে পাৰ হ’বলগীয়া হয়। ইয়াৰে এটা হ’ল জন্তুৰ যোনি। কোৱা হয় যে প্ৰাণী জীৱন অত্যন্ত যন্ত্ৰণাদায়ক, সেয়েহে সকলো মানুহে প্ৰাণী জীৱনত জন্ম লোৱাৰ পিছত মোক্ষ লাভৰ চেষ্টা কৰে। পশুপতিনাথ মন্দিৰৰ বিষয়ে এটা বিশ্বাস আছে যে ভগৱান শিৱৰ এই জ্যোতিৰ্লিংগৰ দৰ্শন কৰি ব্যক্তিয়ে মোক্ষ লাভ কৰে। কিন্তু ভক্তসকলে বিশেষ যত্ন ল’ব লাগিব যে ভগৱান শিৱক দেখাৰ আগতে নন্দীৰ দৰ্শন কৰিব নালাগে। বিশ্বাস কৰা হয় যে যদি কোনো ব্যক্তিয়ে এনে কৰে তেন্তে তেওঁৰ জন্ম প্ৰাণী ৰূপত হোৱাটো নিশ্চিত।

আৰিয়া ঘাটৰ পানী

পশুপতিনাথ মন্দিৰৰ বাহিৰত অৱস্থিত আৰ্য ঘাট। পৌৰাণিক যুগৰ পৰাই মন্দিৰৰ ভিতৰত এই ঘাটৰ পানীহে লোৱাৰ ব্যৱস্থা আছে। আন কোনো ঠাইৰ পৰা পানী লৈ মন্দিৰ চৌহদত প্ৰৱেশ কৰিব নোৱাৰিব।

পঞ্চমুখী শিৱলিংগৰ গুৰুত্ব

এই মন্দিৰত স্থাপন কৰা শিৱলিংগৰ পাঁচটা মুখৰ গুণ বেলেগ বেলেগ। দক্ষিণ দিশৰ মুখখনক আঘোৰ মুখ, পশ্চিম দিশৰ মুখখনক সদ্যোজাত, পূব আৰু উত্তৰ দিশৰ মুখখনক তৎপুৰুষ আৰু অৰ্ধনৰিশ্বৰ বোলা হয়। যি মুখখন ওপৰলৈ থাকে তাক ঈশান মুখা বোলা হয়। এইটো এটা নিৰাকাৰ মুখ। এয়া ভগৱান পশুপতিনাথৰ শ্ৰেষ্ঠ মুখ।