গা ধোৱাৰ সময়ত এই চাৰিটা কথাৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়ক…

বিভিন্ন বেমাৰ-আজাৰৰ পৰা আঁতৰি থাকিবলৈ পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্ন হৈ থকাটো অতি প্ৰয়োজন । পিছে গা ধোৱাৰ সময়ত কিছুমান কথা গুৰুত্ব দিয়াটো অতি প্ৰয়োজন । বহুতে গা ধোৱাৰ সময়ত কিছুমান সৰু সৰু ভুল কৰে আৰু এই ভুলে তেওঁৰ শৰীৰ আৰু ছালত প্ৰভাৱ পেলায় । গতিকে গা ধোৱাৰ সময়ত কি কি কথা গুৰুত্ব দিব লাগে সেই কথা এই প্ৰতিবেদনৰ জৰিয়তে উল্লেখ কৰা হৈছে ।

বহুতে এটা সৰু ভুল বাৰে বাৰে কৰে । স্বাভাৱিকতে এই ভুলটো প্ৰায় সংখ্যক লোকে কৰা দেখা যায় । এটা কথা মনত ৰাখিব যেতিয়াই মন যায় তেতিয়াই গা ধুব নালাগে। ৰাতিপুৱা, দুপৰীয়া, ৰাতি বিভিন্ন সময়ত গা ধোৱাটো ভাল অভ্যাস নহয়। বহুতে গৰম দিনত দুই বা তিনিবাৰ গা ধোৱে। কিন্তু গৰম হ’লেও যেতিয়াই তেতিয়াই গা ধুব নালাগে। ই শৰীৰৰ অৱক্ষয়ৰ সম্ভাৱনা কমাই দিয়ে।

গ্ৰীষ্মকালত ঠাণ্ডা পানী আৰু শীতকালত গৰম পানীয়ে গা ধোৱাৰ অভ্যাস সকলোৰে আছে । কিন্তু অতি ঠাণ্ডা বা অতি গৰম পানীত গা ধুব নালাগে। অত্যধিক গৰম পানীত গা ধুলে ছাল শুকাই যায়। ইয়াৰ পৰা ছালৰ প্ৰদাহ বাঢ়ি যায়, খজুৱতিৰ সমস্যাৰ সৃষ্টি হয়। বাৰিষা, শীতকালত কুহুমীয়া পানীত গা ধুবলৈ চেষ্টা কৰক।

বডি ৱাছ, শ্বাৱাৰ জেল বা চাবোন আদি ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ লুফাৰ প্ৰয়োজন হয়। লুফাৰে চাবোন লগালে ছালৰ মৃত কোষ আৰু মলি পৰিষ্কাৰ হয়। ঘৰত একেটা লুফা ব্যৱহাৰ নকৰিব। বাথৰুমত তিতা লুফা নাৰাখিব। তিতা লুফাত বীজাণুৰ প্ৰজনন হোৱাৰ সম্ভাৱনা থাকে। ব্যৱহাৰৰ পিছত লুফাটো ৰ’দত শুকুৱাই লওক।

গা ধোৱাৰ পাছত ব্যৱহাৰ কৰা টাৱেলখন তিতাৰ অৱস্থাত ৰদত মেলি দিয়াৰ ভুল নকৰিব। তিতা কাপোৰ বা টাৱেলখন গা মচাৰ পাছত লগে লগে শুকুৱাবলৈ নিদিব। সেই তিতা টাৱেল বা টাৱেলখন প্ৰথমে ভালদৰে ধুই লওক। তাৰ পিছত ৰদত মেলিব। তিতা কাপোৰ বা টাৱেলৰ পৰা গোন্ধ উলাই, যাৰ ফলত বেক্টেৰিয়া আৰু ভেঁকুৰৰ সম্ভাৱনা সৃষ্টি হয়।