বেদান্ত গ্ৰুপৰ অধ্যক্ষৰ পুত্ৰৰ বিয়োগ, পিতৃ অনিল আগৰৱালে ক’লে- জীৱনৰ আটাইতকৈ বেয়া দিন…

বেদান্ত গ্ৰুপৰ অধ্যক্ষ অনিল আগৰৱালৰ পুত্ৰৰ দেহাৱসান

বেদান্ত গ্ৰুপৰ অধ্যক্ষ অনিল আগৰৱালৰ পুত্ৰ অগ্নিৱেশৰ দেহাৱসান। অনিল আগৰৱালাই নিজেই শ্বেয়াৰ কৰিলে পুত্ৰৰ মৃত্যুৰ খবৰ। এটা পোষ্টত তেওঁ লিখিছে, “আজি মোৰ জীৱনৰ আটাইতকৈ বেয়া দিন। মোৰ মৰমৰ পুত্ৰ অগ্নিৱেশে আমাক বহু সোনকালে এৰি থৈ গ’ল। তেওঁৰ বয়স আছিল মাত্ৰ ৪৯ বছৰ, সুস্থ, জীৱন আৰু সপোনেৰে ভৰা। আমেৰিকাত স্কিইং দুৰ্ঘটনাৰ পিছত তেওঁ নিউয়ৰ্কৰ মাউণ্ট চিনাই হাস্পতালত সুস্থ হৈ উঠিছিল। আমি ভাবিছিলো যে আটাইতকৈ বেয়া সময় শেষ হ’ল, কিন্তু ভাগ্যই আন কিবাহে বিচাৰিছিল। হঠাতে হাৰ্ডিয়াক এৰেষ্টে আমাৰ পুত্ৰক আমাৰ পৰা লৈ গ’ল।”

অনিল আগৰৱালে কয়, “সন্তানক বিদায় দিবলগীয়া হোৱা পিতৃ-মাতৃৰ যন্ত্ৰণা কোনো শব্দই বৰ্ণনা কৰিব নোৱাৰে।” পুত্ৰ পিতৃৰ আগত যাব নালাগে। অগ্নিৱেশৰ বিয়োগে আমাক বিধ্বস্ত কৰিছে। ১৯৭৬ চনৰ ৩ জুন তাৰিখে পাটনাত অগ্নিৱেশৰ জন্ম হোৱা দিনটো মোৰ আজিও মনত আছে। মধ্যবিত্তীয় বিহাৰী পৰিয়ালত তেওঁ এজন শক্তিশালী, দয়ালু, উদ্দেশ্যপ্ৰণোদিত ব্যক্তি হিচাপে ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল।

মাকৰ জীৱনৰ পোহৰ, ৰক্ষক ভাতৃ, নিষ্ঠাবান বন্ধু, সম্ভ্ৰান্ত মানুহ। তেওঁ কয়, “অগ্নিৱেশ আছিল এজন খেলুৱৈ, এজন সংগীতজ্ঞ আৰু এজন নেতা। তেওঁ আজমেৰৰ মেয়ো কলেজত অধ্যয়ন কৰিছিল। তাৰ পিছত তেওঁ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ কোম্পানী ফুজাইৰা গোল্ড প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল, হিন্দুস্তান জিংকৰ অধ্যক্ষ হৈছিল, আৰু সহকৰ্মী আৰু বন্ধু-বান্ধৱীৰ সন্মান লাভ কৰিছিল। তথাপিও তেওঁৰ কৃতিত্বৰ বাহিৰেও তেওঁ সহজ-সৰল, বন্ধুত্বপূৰ্ণ আৰু এজন হৃদয়বান মানুহ হৈয়েই আছিল।”

তেওঁ আৰু একেটা পোষ্টতে লিখিছে, “মোৰ বাবে তেওঁ কেৱল মোৰ পুত্ৰ নাছিল; তেওঁ আছিল মোৰ বন্ধু, মোৰ গৌৰৱ আৰু মোৰ পৃথিৱী। কিৰণ আৰু মই বিধ্বস্ত হৈ পৰিছো। তথাপিও আমাৰ দুখত আমি নিজকে সোঁৱৰাই দিওঁ যে বেদান্তত কাম কৰা হাজাৰ হাজাৰ যুৱক-যুৱতীও আমাৰ সন্তান।” স্বাৱলম্বী ভাৰত গঢ়াত অগ্নিৱেশৰ গভীৰ বিশ্বাস আছিল। তেওঁ কৈছিল, “পাপা, দেশ হিচাপে আমাৰ একো বস্তুৰে অভাৱ নাই। আমি কিয় পিছ পৰি ৰ’ম কিয়?”

আমাৰ এটা সপোন আছিল যে কোনো শিশুৱে ভোকত শুব নালাগে, কোনো শিশুৱে শিক্ষাৰ পৰা বঞ্চিত হ’ব নালাগে, প্ৰতিগৰাকী মহিলাই নিজৰ ভৰিৰ ওপৰত থিয় হ’ব লাগে, দেশৰ প্ৰতিজন যুৱকে অৰ্থপূৰ্ণ কাম কৰিব লাগে। মই তেওঁক প্ৰতিশ্ৰুতি দিছিলো যে আমি উপাৰ্জন কৰা সকলো বস্তুৰ ৭৫% তকৈ অধিক সমাজক দিম। আজি মই সেই প্ৰতিশ্ৰুতি আৰু আৰু অধিক সহজ জীৱন যাপনৰ সংকল্প পুনৰাবৃত্তি কৰিছো।

অনিল আগৰৱালে কয়, “তেওঁৰ সন্মুখত এটা দীঘলীয়া জীৱন আছিল। বহু সপোন এতিয়াও পূৰণ হোৱা নাছিল। তেওঁৰ অনুপস্থিতিয়ে তেওঁৰ পৰিয়াল আৰু বন্ধু-বান্ধৱীৰ বাবে শূন্যতা এৰি থৈ গৈছে। আমি তেওঁৰ সকলো বন্ধু-বান্ধৱী, সহকৰ্মী, আৰু সদায় তেওঁৰ কাষত থিয় দিয়া শুভাকাংক্ষীক ধন্যবাদ জনাইছো। পুত্ৰ, আপুনি আমাৰ হৃদয়ত, আমাৰ কামত, আৰু আপুনি স্পৰ্শ কৰা প্ৰতিটো জীৱনতে জীয়াই থাকিব। তোমাৰ অবিহনে এই বাটটো কেনেকৈ চলিম নাজানো, কিন্তু তোমাৰ পোহৰক আগুৱাই নিবলৈ চেষ্টা কৰিম।”