কিয় কোনো মহিলাৰ পেটত কথা নাথাকে? আঁৰত আছে ডাঙৰ কাৰণ

মহাভাৰতৰ এটা ঘটনাত মাতৃ কুন্তীক নিজৰ পুত্ৰ অৰ্থাৎ যুধিষ্ঠিৰে অভিশাপ দিয়াৰ কথা উল্লেখ আছে। এই অভিশাপৰ প্ৰভাৱ এতিয়াও মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত দেখা যায়, যাৰ বাবে তেওঁলোকে পেটত কোনো কথা লুকুৱাই ৰাখিব নোৱাৰে বুলিও বিশ্বাস কৰা হয়। এই অভিশাপৰ সৈতে জড়িত এটা কাহিনী জানক।

কিংবদন্তি অনুসৰি যেতিয়া মহাভাৰত যুদ্ধ শেষ হৈছিল আৰু যুদ্ধত কৰ্ণৰ মৃত্যু হৈছিল তেতিয়া মাতৃ কুন্তীয়ে কৰ্ণৰ মৃতদেহ কোলাত লৈ কান্দি আছিল। এই কথা দেখি পাণ্ডৱসকলে আচৰিত হৈ যুধিষ্ঠিৰক সুধিলে যে তাই শত্ৰুৰ মৃত্যুক লৈ কিয় চকুলো টুকিছে। তেতিয়া কুন্তীয়ে কৰ্ণক ডাঙৰ ল’ৰা বুলি ক’লে। এই সত্য শুনি যুধিষ্ঠিৰ বৰ খং উঠিল আৰু মাক কুন্তীক অভিশাপ দিলে। যুধিষ্ঠিৰে তেওঁক গালি পাৰি ক’লে যে এতিয়াৰ পৰা কোনো মহিলাই পেটত একো লুকুৱাব নোৱাৰিব। বিশ্বাস কৰা হয় যে তেতিয়াৰ পৰা এই অভিশাপে এতিয়াও নাৰীৰ ওপৰত কাম কৰি আছে।

কাহিনীটো

মাতৃ কুন্তীয়ে জানিছিল যে কৰ্ণ তেওঁৰ পুত্ৰ কিন্তু কুন্তীয়ে এই কথা কাকো কোৱা নাছিল বাবে পাণ্ডৱৰ কোনোৱেই কৰ্ণক তেওঁলোকৰ ভাই বুলি গম পোৱা নাছিল। কুন্তীয়ে যুধিষ্ঠিৰক তৰ্পন দিবলৈ কৈছিল কিন্তু যুধিষ্ঠিৰে তৰ্পন দিয়া নাছিল। যুধিষ্ঠিৰে শ্ৰীকৃষ্ণ আৰু মাতৃ কুন্তীক কৰ্ণ আগবঢ়াবলৈ অস্বীকাৰ কৰিলে যে তেওঁ আমাৰ আত্মীয়ও নহয়। এই কথা শুনি মাতৃ কুন্তী বিচলিত হৈ পৰিল, কাৰণ কৰ্ণ পাণ্ডৱৰ ভাতৃ হোৱাৰ বাবে পাণ্ডৱসকলে কৰ্ণৰ তৰ্পন দিয়াটো বিচাৰিছিল, কিন্তু এই সত্য পাঁচজন পুত্ৰক ক’বলৈ ভয় কৰিছিল। শ্ৰী কৃষ্ণই মাতৃ কুন্তীক ক’লে যে এতিয়া কৰ্ণৰ সত্য কথা তেওঁৰ পুত্ৰসকলক কওক। শ্ৰীকৃষ্ণৰ উপদেশত মাতৃ কুন্তীয়ে পাণ্ডৱসকলক ক’লে যে কৰ্ণ পাণ্ডৱৰ ভাতৃ আৰু মাতৃ কুন্তীৰ পুত্ৰ।

এই কথা শুনি যুধিষ্ঠিৰ খঙত মাক কুন্তীক গালি পাৰি কলে যে এতিয়াৰ পৰা নাৰীয়ে কেতিয়াও পেটত একো লুকুৱাব নোৱাৰিব। ইয়াৰ পিছত শ্ৰীকৃষ্ণই যুধিষ্ঠিৰক শান্ত কৰি ক’লে যে মা কুন্তী গংগাৰ পানীৰ দৰে বিশুদ্ধ আৰু যি হ’ল সেয়া সময়ৰ লীলা। এই কথা শুনি যুধিষ্ঠিৰৰ ক্ৰোধ শান্ত হৈ মাকৰ পৰা ক্ষমা বিচাৰি সম্পূৰ্ণ ৰীতি-নীতিৰে কৰ্ণৰ তৰ্পন কৰিলে।